8η ΜΑΡΤΗ 2026- ΤΟ ΔΙΕΘΝΕΣ ΚΕΝΤΡΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ “PETROSOPHY” ΤΙΜΑ 8 ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΤΟΥ Ν. ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ ΜΕ ΕΝΤΟΝΗ & ΠΟΛΥΧΡΟΝΗ ΔΡΑΣΗ ΣΤΟ ΓΥΝΑΙΚΕΙΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ

8η ΜΑΡΤΗ 2026

Το Διεθνές Κέντρο Πολιτισμού "Petrosophy" των Αγ. Θεοδώρων με την επικεφαλής του καλλιτέχνιδα Πέτρα Τερζή, τίμησε δεόντως σήμερα το πρωί την 8η Μάρτη, Παγκόσμια Μέρα της Γυναίκας δίνοντας βήμα και τιμώντας οκτώ γυναίκες του νομού Κορινθίας με έντονη και πολύχρονη δράση στο γυναικείο κίνημα και στον χώρο του Πολιτισμού. Μεταξύ αυτών και η υποφαινόμενη. Στην σύντομη ομιλία μου αναφέρθηκα τόσο στον Σύλλογο Γυναικών Κορίνθου, μέλος της Ο.Γ.Ε., όσο και στο Σωματείο Λόγου και Τέχνης "AΛΚΥΟΝΙΔΕΣ" που αποτελεί δημιούργημα και ζωντανό κύτταρό του. Οι οκτώ γυναίκες που τιμήθηκαν είναι, εκτός από εμένα, η κ. Δήμητρα Σταμούλη πρώην πρόεδρος του Συλλόγου Γυναικών Αγίων Θεοδώρων, η κ. Βασιλική Ευστρατιάδου, ισόβια (!) πρόεδρος της Μικρασιατικής Στέγης Κορίνθου, η κ. Μίνα Γιαννούλη καλλιτέχνης και ραδιοφωνική παραγωγός, η κ. Δήμητρα Τσεπεντζή πρώην πρόεδρος των "Aλκυονίδων" και νυν πρόεδρος της Εταιρείας Κορινθίων συγγραφέων, η κ. Πέννυ Επιβατινού πρώην Πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Κορίνθου, η κ. Αναστασία Στούλη, Πρόεδρος του Πολιτιστικού Συλλόγου Λουτρακίου (Ίβυκος- Μελαγκαβή), η κ. Σμαράγδα Πασχαλίδου, συγγραφέας με μεγάλη κοινωνική και πολιτιστική δράση και η κ. Βαρβάρα Ασημακοπούλου συγγραφέας , ιδρύτρια και διευθύνουσα σύμβουλος της HRE.

Μοναδική αίσθηση προκάλεσε η μουσική έναρξη του προγράμματος της ημερίδας από το μουσικό σχήμα "καλλιτεχνήματα" αποτελούμενο από τις Μαρία Μιχαλοπούλου στο πιάνο, Ρέα Βουδούρη και Μαριλένα Κυριακοπούλου σε μελοποιημένη ποίηση του Οδυσσέα Ελύτη. Πολύ ενδιαφέρουσα ήταν η εισήγηση της Συστημικής-Υπαρξιακής ψυχοθεραπεύτριας κ. Αλεξίας Κόντη με θέμα την Ψυχική ανθεκτικότητα, αυτοφροντίδα και ισορροπία προσωπικής και επαγγελματικής ζωής, γυναικεία δημιουργικότητα ως δύναμη κοινωνικής συνοχής και πολιτιστικής ανάπτυξης Μεγάλη χαρά μου έδωσε το άκουσμα δύο μελοποιημένων από τον φίλο Έφορο Δημοσίων σχέσεων των "Αλκυονίδων" κ. Πάρη Διονυσόπουλο ποιημάτων μου για την 8η του Μάρτη, που άρεσαν πολύ στο πολυπληθές κοινό που παρακολούθησε την εκδήλωση. Στο κλείσιμο γνωστοί ποιητές της Κορινθίας, μέλη της Εταιρείας Κορινθίων συγγραφέων και των "Αλκυονίδων" απήγγειλαν ποιήματά τους για την γυναίκα. Μεταξύ αυτών η κ. Έλενα Γεωργίου, ο κ. Κυριάκος Δοσαράς, ο κ. Γιάννης Βιώνης, η κ. Μπαριτάκη κ.α. Την εκδήλωση συμπαρουσίασε με την κ.Πέτρα Τερζή ο γνωστός δημοσιογράφος-συγγραφέας Νίκος Δενδρινός ενώ τίμησε με την παρουσία της η αντιπεριφερειάρχης πολιτισμού Κορινθίας κ. Αθηνά Κόρκα. Ακολουθεί η παρέμβασή μου στην Ημερίδα. Φίλες και φίλοι, Αγαπητή Πέτρα Η τιμητική πρόσκληση συμμετοχής μου στον σημερινό εορτασμό της 8ης του Μάρτη Παγκόσμιας μέρας της γυναίκας με γύρισε πολλά χρόνια πίσω, σχεδόν μια πεντηκονταετία. Πώς θα μπορούσα να απαντήσω στα ερωτήματα της Πέτρας για το τι κέρδισα από την ενασχόλησή μου με τα κοινά και ποιες αξίες με αντιπροσωπεύουν, εάν δεν επέστρεφα έστω και φευγαλέα σε αυτό το παρελθόν το τόσο γεμάτο από ιδανικά και αξίες, από δράση και προσφορά; 1976-1926: Πενήντα ολόκληρα χρόνια αγώνων για ισότητα, βελτίωση του οικογενειακού δικαίου, αναγνώριση των δικαιωμάτων της εργαζόμενης μητέρας, οργάνωση δικτύου βρεφονηπιακών σταθμών, αφύπνιση των γυναικών, διεκδίκηση της θέσης τους στην εργασία, στην κοινωνία, στα κέντρα λήψης αποφάσεων, κατάργηση των κραυγαλέων νόμων της ανισοτιμίας, και τόσα άλλα αιτήματα, που μετά από σκληρούς αγώνες των γυναικών επιλύθηκαν και που δυστυχώς με την πάροδο των ετών και υπό το ισχύον καθεστώς της εργασιακής εκμετάλλευσης και της φυλετικής καταπίεσης πολλά από αυτά καταργήθηκαν και πισωγύρισαν τη θέση των γυναικών .Στον αγώνα αυτόν πολλές γυναικείες οργανώσεις αποδύθηκαν αμέσως μετά την πτώση της Χούντας όπως η ΟΓΕ, ο Σύνδεσμος Ελληνίδων επιστημόνων, η Ένωση Ελληνίδων Νομικών, ο Σύλλογος Ελληνίδας Νοικοκυράς, το ΕΓΑΚ, Η Προοδευτική ένωση μητέρων Ελλάδας, η Κίνηση “Γυναίκες στην Αντίσταση”, η Ε.Γ.Ε., η Κίνηση Δημοκρατικών Γυναικών και πολλές άλλες. Εμείς, εδώ στην περιοχή μας είχαμε την δυνατότητα της οργάνωσης στον νεοσύστατο αλλά και πρωτοπόρο τότε Σύλλογο γυναικών Κορίνθου μέλος της ΟΓΕ, υπό την καθοδήγηση των αείμνηστων ιδρυτικών μελών του Ίας και Λέλας Γκίλλα, Δέσπως Καρβέλλη, Λέλας Παντελοπούλου κ.α. προοδευτικών γυναικών που σε συντονισμό με τις κινήσεις και τους στόχους της κάναμε ό,τι καλύτερο και ότι περισσότερο ήταν εφικτό ώστε να ανακουφίσουμε τις γυναίκες και τις μανάδες της από το βάρος της σκληρής καθημερινότητας. Πέρα από την ανάπτυξη της οργάνωσης και της συσπείρωσης των γυναικών του νομού μας γύρο από τους κύριους και βασικούς στόχους του γυναικείου κινήματος οι γυναικείοι σύλλογοι συμμετείχαν σε κινητοποιήσεις σε Υπουργεία, σε Νοσοκομεία, σε εργασιακούς χώρους σε Δημοτικά Συμβούλια για την κατάσταση των παιδικών σταθμών, για τις κοινωνικές υπηρεσίες, για τους ελεύθερους χώρους, για την κατάσταση στα σχολεία. Ιδιαίτερη και σημαίνουσα επιτυχία για τον Σύλλογό μας υπήρξε η ίδρυση του Β’ Κρατικού βρεφονηπιακού σταθμού της Κορίνθου, ενός χρόνιου και πάγιου αιτήματος των γυναικών της πόλης μας, που επιτέλους επιλύθηκε. Το γεγονός αυτής της κατάκτησης αναπτέρωσε το ηθικό μας και με νέα δύναμη και κουράγια συνεχίσαμε να διεκδικούμε. Με το υλικό της ΟΓΕ φτάσαμε και σε άλλες γυναίκες στο χώρο δουλειάς, στο σχολείο και στον παιδικό σταθμό, στη σχολή, στη γειτονιά. Διοργανώσαμε «Παιδικά πανηγύρια», που αγκαλιάστηκαν ένθερμα από όλες τις μανάδες και που ανέδειξαν ταλέντα, όπως εκείνο του 11ου Παναγιώτη Λάλεζα από την Αρχαία Κόρινθο, στόλισαν πλατείες και χώρους εκδηλώσεων, έπαιξαν θέατρο, τραγούδησαν σε χορωδίες, έγραψαν άρθρα και ανταποκρίσεις στον τοπικό τύπο αλλά και στην «ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΓΥΝΑΙΚΑ», το περιοδικό της ΟΓΕ, κατέκλυσαν τον τοπικό τύπο με την πολυποίκιλη και αμείωτη δράση τους, δημιούργησαν Ομάδες εργασίας σε όλα τα πεδία , όπως εκείνη των «ΑΛΚΥΟΝΊΔΩΝ» που είχα την έμπνευση και την χαρά της δημιουργίας της, το μακρινό 1986 και που κατέληξε το 1991 στην ίδρυση ενός από τους μακροβιότερους και πλέον αναγνωρισμένους πολιτιστικούς φορείς της Ελλάδας με διεθνή εμβέλεια και ακτινοβολία: Το Σωματείο Λόγου και Τέχνης «Αλκυονίδες» που η χάρη του έφτασε έως την Κάτω Ιταλία, στο Κοριλιάνο ντ’ Οtranto, στην Λευκωσία και την Πάφο της Κύπρου, στο Βέζελ και το Ξάντεν της Γερμανίας, στο Λονδίνο και το Knwston Hall, ενώ με τις πανελλήνιες προκηρύξεις λογοτεχνικών διαγωνισμών έφτασε ως την άκρη του κόσμου, παντού όπου υπήρχε διάσπαρτο το Ελληνικό Πνεύμα. Και μέσα από όλη αυτή την δράση πάντα να διαχέεται το μήνυμα της Ισοτιμίας γυναικών και ανδρών, της αναγκαιότητας για έναν κόσμο ειρηνικό, δίκαιο, αδελφωμένο, χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, ανεξάρτητα από φύλο, φυλή, θρησκεία, ή οποιαδήποτε άλλη διάκριση φυσική ή τεχνηέντως κατασκευασμένη, ώστε να μας διαιρούν για να βασιλεύουν οι φωστήρες της οικουμένης. Στο ερώτημα λοιπόν τι κέρδισα από αυτήν την συμμετοχή απαντώ με το τι κερδίσαμε εμείς οι γυναίκες με την προσφορά μας στα κοινά και στους αγώνες για ένα καλύτερο αύριο όχι μόνο για τις γυναίκες αλλά για το σύνολο της ανθρωπότητας και κυρίως για τα παιδιά που αποτελούν το ανθηρό κι ελπιδοφόρο μέλλον της. Κερδίσαμε το μέγιστο κέρδος της ηθικής ικανοποίησης ότι πράξαμε ότι ήταν ανθρωπίνως δυνατόν όχι μόνο για τους εαυτούς μας αλλά για όλους τους συνανθρώπους μας, είτε άνδρες, είτε γυναίκες και υπήρξαμε συνεπείς απέναντι στις μέγιστες αξίες που μας διέπουν: Tην Ελευθερία, την Δικαιοσύνη και την ανθρωπιά! Υπάρχει σήμερα γυναικεία ανισοτιμία; Πολλοί ισχυρίζονται ότι οι γυναίκες σήμερα έχουν κατακτήσει την ισότητα. Το γεγονός όμως ότι άρθηκαν μια σειρά αναχρονιστικές αντιλήψεις, ή ότι προωθήθηκε η νομική ισότητα, σημαίνει και πραγματική ισοτιμία στη ζωή; Η απάντηση έρχεται από τις δεκάδες εργαζόμενες μητέρες που απολύονται μετά από την άδεια μητρότητας, αλλά και από τις χιλιάδες νέες γυναίκες που εκβιάζονται να υπογράψουν δήλωση ότι δε θα δημιουργήσουν οικογένεια προκειμένου να προσληφθούν. Γιατί η μητρότητα αποτελεί «κόστος» για την εργοδοσία και το κράτος. Την απάντηση την δίνει η ζωή των γυναικών των λαϊκών οικογενειών, που επιφορτίζονται με τη φροντίδα του ατομικού νοικοκυριού, των παιδιών, των ηλικιωμένων, των ΑμΕΑ, λόγω της υποβάθμισης ή ακόμα και της απουσίας κοινωνικών υποδομών για τη φροντίδα της οικογένειας και της εμπορευματοποίησης της Υγείας, της Παιδείας, της Πρόνοιας. Την απάντηση την δίνει η πρωτιά των γυναικών στην ανεργία, στη μερική απασχόληση και την εκ περιτροπής εργασία, στις ελαστικές εργασιακές σχέσεις. Η διαφορά στους μισθούς, στα εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα. Όλες αυτές είναι διακρίσεις που αυξάνουν τα κέρδη των βιομηχάνων, των μεγαλεμπόρων, των μεγαλοξενοδόχων, των τραπεζιτών, γενικά των επιχειρηματικών ομίλων. Η γυναικεία ανισοτιμία λοιπόν ζει και βασιλεύει στη σημερινή κοινωνία. Είναι πρόβλημα κοινωνικό, με ταξική και φυλετική διάσταση. Έχει σημαδέψει την ταξική εκμεταλλευτική κοινωνία, γιατί είναι γέννημά της και θα εξαλειφθεί πλήρως μόνο με την κατάργησή της. Επομένως ας μην επαναπαυόμαστε. Ο αγώνας συνεχίζεται και μάλιστα γίνεται ακόμα πιο δύσκολος και σκληρός μέσα στις σημερινές δυσοίωνες , απειλητικές και απάνθρωπες συνθήκες μιας γενικευμένης παγκόσμιας σύρραξης και με ότι αυτή συνεπάγεται. Ζήτω ο αγώνας των γυναικών για Ειρήνη, Ισοτιμία, καλύτερη ζωή για όλα τα έμβια όντα της φύσης αυτού του πλανήτη, ενάντια στην αυθαιρεσία, την εκμετάλλευση και την αδικία! Μαργαρίτα Φρονιμάδη-Ματάτση αρχιτέκτων –ποιήτρια –πρώην πρόεδρος Συλλόγου Γυναικών Κορίνθου και Σωματείου Λόγου & Τέχνης “AΛΚΥΟΝΙΔΕΣ”, πρώην αντιπρόεδρος της ΕΕΛ και νυν αντεπιστέλλον μέλος του Φιλολογικού Συλλόγου “Παρνασσός”