ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΝΕΩΝ ΒΙΒΛΙΩΝ Των ΠΕΤΡΟΥ ΤΣΕΡΚΕΖΗ και ΘΕΟΔΟΣΗ ΜΑΝΤΖΑΡΗ

ΚΑΛΩΣΟΡΙΣΜΑ ΣΤΗΝ ΚΟΡΙΝΘΟ! ΑΓΑΠΗΤΗ ΠΑΥΛΙΝΑ, ΦΊΛΕΣ ΚΑΙ ΦΊΛΟΙ Γεια Σας Είμαι κι εγώ απόψε εδώ σε αυτόν τον νεοσύστατο μεν, αλλά παλαιάς έμπνευσης και προέλευσης, χώρο, που ακούοντας και μόνο στον τίτλο “Γκαλερί Μπεχράκη” , υπόσχεται πολλά για την μελλοντική Πολιτιστική κίνηση και δράση της πόλης του Πήγασου, του Απόλλωνα και της Λαίδας, για να καλωσορίσω δύο εκλεκτούς βορειοηπειρώτες Λογοτέχνες τον Θεοδόση Μάντζαρη και ιδιαίτερα τον Πέτρο Τσερκέζη. Με τον Πέτρο μας δένει όχι απλά μια γνωριμία αλλά μια μεγάλη φιλία και αλληλοεκτίμηση που έχει βαθειά τις ρίζες της στη δεκαετία του ’90. Όταν μέσα από συλλογικά σχήματα στα οποία πρoεδρεύαμε τότε, ο σύζυγός μου Βαγγέλης Ματάτσης κι εγώ , τον Σύλλογο Ηπειρωτών Κορινθίας “η Πίνδος” και το Σωματείο Λόγου και Τέχνης “ΑΛΚΥΟΝΙΔΕΣ”, αντίστοιχα, δώσαμε στο Κορινθιακό κοινό και τον Λογοτεχνικό χώρο γενικότερα, τη δυνατότητα προσέγγισης της βορειοηπειρώτικης Λογοτεχνίας. Μιας Λογοτεχνίας άγνωστης, σχεδόν, έως τότε στην Ελλάδα , ακόμα και στους πλέον σχετικούς και προβληματισμένους λογοτεχνικούς κύκλους της ίδιας της πρωτεύουσας. Προσκαλέσαμε και φιλοξενήσαμε στην πόλη μας μεταξύ άλλων Αλβανών και Βορειοηπειρωτών λογοτεχνών τον φίλτατο Πέτρο Τσερκέζη. Τζεβαίρ Σπαχίου, Ρούντολφ Μάρκου, Τζον Σλάκου, Μπαρντύλ Λόντο, Θανάσης Ντίνο, Ανδρέας Ζαρμπαλάς , Φώτος Κυριαζάτης, Nίκος Κατσαλίδας, τα ονόματα των λογοτεχνών που φιλοξενήσαμε στα πλαίσια των “AΛΚΥΟΝΙΔΩΝ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ” 1994. Και δεν σταθήκαμε μόνο εκεί. Στο φύλλο της εφημερίδας “ΗΠΕΙΡΟΣ” με ημερομηνία 8/2/96, στη σελίδα ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ σε άρθρο μου με τίτλο “Να στηριχτούν οι βορειοηπειρώτες Λογοτέχνες” μεταξύ άλλων έγραφα: “καλόν είναι να αναφερθεί η ανάγκη βοήθειας αυτών των λογοτεχνών της βορείου Ηπείρου, οι οποίοι ήσαν χαμένοι τόσα χρόνια. Πραγματικά ανάμεσά τους υπάρχουν πολύ αξιόλογα άτομα που χρειάζονται βοήθεια για να βγάλουν το έργο τους στην επιφάνεια ώστε να το γνωρίσουμε όλοι και να ενσωματωθεί στον κορμό της εθνικής μας λογοτεχνίας. Είναι κομμάτι από εμάς αυτοί οι άνθρωποι. Θα πρέπει οι φορείς όλοι να πιέσουν την επίσημη Πολιτεία να αναλάβει την έκδοση και την προβολή του έργου τους” Φυσικά ανάμεσα σε αυτούς τους ανθρώπους εξείχε η φυσιογνωμία του Πέτρου. Από τότε μας είχε κάνει μεγάλη εντύπωση η σεμνότητα και η ντομπροσύνη του, η καθαρή του ματιά και η φλογερή του καρδιά. Κρατήσαμε την επαφή και μετά από καιρό, σε ανύποπτο χρόνο έφτασε στα χέρια μου (ως ανταπόδοση άραγε;) η ποιητική μου Συλλογή “Ευαγγελισμός” , έκδοση 1993, μεταφρασμένη εξ ολοκλήρου στην Αλβανική Γλώσσα από τον Πέτρο! Και πρόσφατα, πολύ πρόσφατα η τελευταία μου ποιητική συλλογή “θεοί άφαντοι”, επίσης μεταφρασμένη στην Αλβανική και χωρίς να προηγηθεί καν δικό μου αίτημα! Αυτός ο Πέτρος της αμεσότητας, της αφιλοκερδούς και ανιδιοτελούς προσφοράς μας έχει κυριολεκτικά συναρπάσει. Και δεν θα μασήσω τα λόγια μου. Στο πλευρό του Πέτρου μας έφεραν τα βήματα λόγω της “απόλυτης” πεποίθησης που είχαμε τότε, ότι εκεί στην Αλβανία του Εμβέρ Χότζα , συντελείτο ένα μικρό θαύμα, γεννιόταν μια κοινωνία δίκαιη, ανθηρή , υγιής, αταξική, ένα σύγχρονο υπόδειγμα ιδανικής πολιτείας , χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο , χωρίς πείνα και δυστυχία, χωρίς εθνική εξάρτηση και τυφλή υποταγή σε ξένα συμφέροντα. Που να φανταστούμε, τότε, πως όπισθεν της θεόκλειστης ερμητικά Πύλης, θα ήταν τόσο δύσκολο και σχεδόν ακατόρθωτο να γίνει πραγματικότητα μια τέτοια προσδοκία. Πού να φανταστούμε πώς τόσο γρήγορα και τόσο άδικα θα πήγαιναν στράφι όλες οι θυσίες ενός ακόμα ταλαιπωρημένου και εξαθλιωμένου λαού που είχε ξεκινήσει τον αγώνα του με τόσο αισιόδοξες και τόσο ευοίωνες προοπτικές. Τα βιβλία του Πέτρου, φίλοι και φίλες, καταθέτουν στην κρίση μας, μια τραγική βιωματική εμπειρία, τη δική του αλήθεια, που δεν είναι μόνο δική του, δυστυχώς, όπου καταμαρτυρείται και περιγράφεται, με οδύνη και σπαραγμό, η εγκατάλειψη και ο εκφυλισμός αυτού του οράματος από την ηγεσία της Αλβανίας και η παλινόρθωση του συστήματος της καταπίεσης και της εκμετάλλευσης του λαού της. Μιας χώρας μικρής που επί πολύ και για πολλούς προοδευτικούς ανθρώπους του πλανήτη μας , υπήρξε σημείο έμπνευσης και αναφοράς! Νομίζω πως απέναντι σε αυτή την αλήθεια του Πέτρου και τόσων άλλων μαρτυριών, οφείλουμε την προσήκουσα προσοχή με ανοιχτά και “πάντα άγρυπνα τα μάτια της ψυχής μας”. Πέτρο, Θεοδόση καλωσορίσατε για μια ακόμα φορά στη φιλόξενη πόλη μας!Ευχαριστώ σας! ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ ΦΡΟΝΙΜΑΔΗ-ΜΑΤΑΤΣΗ